Newsy

Nibylandia
POWRÓT
2015.10.08

Grupa Teatralna Wikingowie powstała w 2013 r. Tworzą ją osoby bezdomne oraz takie, które okres bezdomności mają już za sobą. Na scenie zadebiutowała w lutym 2014 r. spektaklem „POWRÓT WIKINGÓW” w reżyserii aktorki Doroty Abbe, wystawionym na deskach Teatru Nowego w Poznaniu.

Teraz Wikingowie wracają z kolejnym projektem – przedstawieniem zatytułowanym „NIBYLANDIA” inspirowanym popularną powieścią Jamesa Matthew Barrie’go „PIOTRUŚ PAN”. Spektakl nie jest jednak zwykłą bajką dla dzieci. To historia dorosłych mężczyzn, którzy mają dość ciągłego postrzegania ich przez pryzmat bezdomności. Chcą wreszcie być sobą. Pomaga im w tym poczucie humoru i dystans do siebie samych, czym usiłują odczarować swoje życie. Jego metaforą jest tytułowa Nibylandia, w której Zagubieni Chłopcy pod przykrywką komicznych zdarzeń i groteskowych dialogów przemycają intymne wyznania na temat swoich marzeń, potrzeb, ale też słabości i życiowej niedojrzałości.

Od czego się zaczęło?
We wrześniu 2013 r. aktorka Dorota Abbe po raz pierwszy trafiła do Ośrodka dla Bezdomnych w Szczepankowie na zaproszenie mieszkającej w nim grupy „teatralnych zapaleńców”. Chcieli zrealizować spektakl, który miał zwrócić uwagę poznaniaków na potrzebę zorganizowania na terenie miasta ogrzewalni dla bezdomnych, przeciwko której protestowali okoliczni mieszkańcy.
Swoim przedstawieniem aktorzy z ośrodka w Szczepankowie chcieli przełamać utarte stereotypy na temat osób bezdomnych, udowodnić, że nie są ludźmi drugiej kategorii i przekonać mieszkańców Poznania, że nie muszą się ich bać. Tak powstał „Powrót wikingów” wg tekstu Zuzanny Fichtner, pracownika socjalnego ośrodka i uczestników spektaklu, który wyreżyserowała Dorota Abbe.
Ukazuje on różne przyczyny bezdomności oraz próby wychodzenia z niej. Aktorzy zapraszają widzów do swojego świata. Mówią nie tylko o tym, przez co przeszli, ale także o swoich marzeniach i planach.

Rozpoczynając próby do „Powrotu Wikingów”, bezdomni artyści mówili, że pierwszy raz dają coś od siebie innym i to właśnie jest dla nich najważniejsze. Premiera spektaklu odbyła się w lutym 2014 r. Przedstawienie grane było później wielokrotnie na
deskach Teatru Nowego w Poznaniu, w Teatrze Ósmego Dnia, podczas Festiwalu Malta, a także w Teatrze Kamienica w Warszawie, w ramach zorganizowanej tam Międzynarodowej Konferencji o Bezdomności. Wszędzie spotykało się z gorącym przyjęciem publiczności i mediów. Spektakl obejrzało prawie 1000 widzów. Większość z nich opuszczała widownię ze łzami w oczach. Wielu
przyznało, że po tym, co zobaczyli na scenie, diametralnie zmienili swój stosunek do osób
bezdomnych. O „Nibylandii”

„Nibylandia” to kontynuacja współpracy Doroty Abbe z grupą bezdomnych, która ukonstytuowała się pod nazwą Grupy Teatralnej Wikingowie. Tytułowa Nibylandia znana z klasycznej książki Jamesa Matthew Barriego „Piotruś Pan” jest metaforą bezdomności. To opuszczone przez wszystkich, zapomniane i odcięte od reszty świata miejsce. Zostało w nim tylko sześciu Zagubionych Chłopców, opuszczonych przez ich wodza, Piotrusia, który dawno temu wyruszył na poszukiwanie Matki dla nich. Z początku liczą, że owa
upragniona Matka rozwiąże wszystkie ich problemy. Tymczasem mijają lata, wódz nie wraca, a chłopcy stopniowo tracą nadzieję. Tkwią w poczuciu, że nigdy nie wydostaną się z Nibylandii i że w ich życiu nic się już nie zmieni. Zabijają czas zabawą, żartami, wspominają dobre chwile, dzieciństwo, przypominają sobie moment, gdy „wypadli z wózka”, czyli poza ramy społeczeństwa, raz po raz kłócą się, to godzą. Narasta w nich frustracja, są coraz bardziej zmęczeni, co rodzi konflikty. Ostatecznie wszyscy odkrywają, że są już dorośli. Dojrzewają do decyzji, by wydostać się z przeklętego miejsca, w którym tkwią od lat – nawet za cenę zniszczenia czegoś, co w Nibylandii
wydawało im się dotychczas największą wartością.

Scenariusz „Nibylandii” napisany został przez Dorotę Abbe i Szymona Adamczaka na podstawie rozmów prowadzonych na przestrzeni kilku miesięcy z uczestnikami projektu, pod czujnym okiem psychologa współpracującego z ośrodkiem. Są więc wplecione weń autentyczne wspomnienia i zwierzenia. Wszystkie role napisane zostały dla konkretnych aktorów. Każdy z bohaterów opowiada
własną historię, przetworzoną i ubraną w formę bajki na dobranoc. Scenografię do spektaklu wykonali samodzielnie uczestnicy projektu w ramach warsztatów plastyczno-scenograficznych prowadzonych przez Aleksandrę Knedler. Część scenografii i rekwizytów pochodzi ze zbiórki zorganizowanej przez grupę. Środki na realizację spektaklu pochodzą z małych grantów (od CK Zamek w Poznaniu oraz z Urzędu Miasta), a także z crowdsourcingu (udział w akcji „Polak Potrafi”).

Sceny odgrywane przez bezdomnych aktorów urozmaicone są projekcjami (z udziałem poznańskiej aktorki Anny Mierzwy) ukazującymi ich marzenia i tęsknoty. Ich realizacją zajęła się Dorota Reksińska. Kilka dni przed premierą do grupy dołączył w nagłym zastępstwie za Zadziorka Piotr Czekała, słuchacz studia aktorskiego STA.

Premiera „Nibylandii” miała miejsce 12 grudnia 2014 r. na Trzeciej Scenie Teatru Nowego w Poznaniu.

Pomysł i reżyseria: DOROTA ABBE
Tekst: DOROTA ABBE, SZYMON ADAMCZAK
Scenografia: OLA KNEDLER oraz uczestnicy projektu*
Muzyka: KRZYSZTOF „WIKI” NOWIKOW
Video: DOROTA REKSIŃSKA
Foto: AGNIESZKA RYDELLEK
Produkcja i promocja: PATRYCJA RUP, SZYMON ADAMCZAK
Występują: LESZEK NOSTER, PIOTR CZEKAŁA (słuchacz studia aktorskiego STA, gościnnie w grupie), LESZEK FURMANEK, MICHAŁ KUTA, ZBIGNIEW KRAKOWSKI, PRZEMYSŁAW KROPIŃSKI
W roli Dzwoneczka: ANNA MIERZWA

Spektakl zrealizowany dzięki współpracy Teatru Nowego w Poznaniu, Ośrodka dla Bezdomnych nr 1 w Poznaniu oraz Kolektywu 1a.

* scenografia do przedstawienia została wykonana własnoręcznie przez uczestników projektu w trakcie warsztatów artystycznych

WSTĘP WOLNY

Obowiązuje wcześniejsza rezerwacji miejsc

T 61 426 16 15

WSZYSTKIE